ἑανῷ λιτί] ἀπαλῶ καὶ λιτῷ ἱματίῳ. «ri» ὀξυτόνως" μετα

re

πλασμὸς γάρ ἐστι τοῦ λιτῷ. τὸ δὲ λῖτα αἰτιατιχή ἐστι μεταπλασϑεῖσα amd τοῦ λιτόν, ἐπεὶ οὐδεμία αἰτικτικὴ εἰς ἃ λήγουσα ὠξύνϑη;» εἰ μὴ ἡ τινά ἀόριστος οὖσα πρὸς τὴν τίνα πευστικήν. Cf A. ΟΥ̓́Τ. L.

481. [ὑγρὸν ἔλαιον] fra τὸ σωμάτων χαλαστικὸν, ἦτοι τὸ ἐν ὑγρότητι --- -- --- ϑερμόν. A 4 p. Ὁ. ὃ

(ἐν Πλούτων (v. 992)" «ἵνα ---- ---- μου». Πίνδαρος δὲ Δωρικώτεβον διὰ τῆς αι διφϑόγγου ἐν προσωδίαις « μεμναίατ᾽ αἀοιδᾶς.». (ΓΑ. προπαρόξυτονον --- à dans BetT. 15

449. [στεῖνος] βαρυντέον τὸ στεῖνος, στένωμα τόπου, ὡς τὸ μάκρος παρ᾽ ᾿Αριστοφάνει᾽' «ὦ Πόσειδον τοῦ μάκρους». (An. 4134) T. ΟἿ. A. Cf Β.

A1. [περιωπῇ] τόπος ὑψηλὸς ἀφ᾽ où ἔστι περιβλέψασϑαι καὶ ἰδεῖν ravta. CfB.

AGO. ἔτυμόν γέ φαμεν) παρατατικός ἐστιν ἀντὶ τοῦ ἔφαμεν ᾿Ιωνικός.

468. [οὔπω] γράφε « οὕπω »" τὸ γὰρ «οὕπη » ἐστὶν εἴς τινα τόπον, 25 ἔπερ οὐχ ἁρμόξει. Uf A. ΟΥ̓ ΒΤ.

À. τὸ σωμάτων χαλαστικὸν)] τὸ σῶμα τῶν χαλαστιχῶν o. sur À |. 24 μὴ ἐόν. 1. 24-25 ἀποκρυσταλοῦντα.