sur A 1. 31-32 ἀνέμου διδάσχει κἀὶ τὸ στυγνὸν

&99. [πολυδειράδος) ἀρσενικὸν τὸ « πολυδειράδος. » Cf A. CL.

501. [ἀνϑερεῶνος] ἀνθερεὼν ἐστιν ὁ ὑπὸ τὸ γένειον τόπος, παρὰ τὴν ἐξάνϑησιν τῶν τριχῶν. Cf DLT.

511. [τὴν δ᾽ οὔ τι προσέφη] διδάσκει ἐνταῦϑα ἔτι μετ᾽ ἐπισκέψεως δεῖ τὰς ὑποσχέσεις καὶ τὰς ἀποκρίσεις ποιεῖσθαι, ὅπου καὶ ὁ Ζεὺς ὕ σκέπτεται. Cf BLT {re p. .

᾿ [νεφεληγερέτα] τὰ εἰς esns γίνονται (ἀπὸ ῥημάτων καὶ παροξύτονὰ (ἐστιν) ἀπὸ τοῦ γείνω γενέτης, ἀγείρω ἀγερέτης καὶ νεφεληγεῥέτης.

δ1ὅ. [ἐπεὶ οὗ τοι ἔπι δέος] τουτέστιν ἐπειδὴ οὐ φοβῇ τῶν Θεῶν τινα 10 (ἀρνήσασϑαι καὶ συγκαταϑέσϑαι). τοῦτο δὲ δυσωπητικὸν χαριεῖται. BLT 2 p.

* 518. l'Hpn] ᾿Αρίσταρχος κατ᾽ εὐθεῖαν, où δοτικὴν, ἵν᾿ n° «ἦταν μ᾽ ἐρέϑησιν Ἥρη, ἐχϑοδοπῆσαί μ᾽ ἐφήσεις». Cf ABL.

518. [Ἥρῃ] τὸ Ἥρη, <ei> μὲν ἄνω ἡ στιγμὴ, σὺν τῷ ιζγράφεται), εἰ δὲ τοῖς ἑξῆς ζσυνάπτεται», χωρὶς τοῦ ι.

522. [μή σε] αἱπᾶσαι «μή τιν, ὡς" «μή τι φόβονδ᾽ ἀγόρευε» (Il. V, 252) 20 «μή τί μευ ἠῦΐτε παιδὸς ἀφαυροῦ πειρήτιζεν. (Il VII, 235). Cf A. Cf L.

524. χεφαλῇ κατανεύσομαι) τὸ λογιστικὸν ἐν τῇ κεφαλῇ ἐπιϑυμητικὸν περὶ ἥπαρ. ABLT moins la dernière citation.

526. [où γὰρ ἐμὸν παλινάγρετον]) τρεῖς αἰτίαι δ ἃς où πληροῖ τις τὰς ὑποσχέσεις" ἡ γὰρ μετανοήσας, ὃ δηλοῖ τὸ «παλινάγρετον», ἡ πα- 25 ρολογισάμενος, ὃ δηλοῖ τὸ «οὐδ᾽ ἀπατηλόν», h ϑελήσας μὲν, μὴ δυνηϑεὶς δὲ, à δηλοῖ τὸ «ἀτελεύτητον». Cf BLT.