περὶ ἧπαρ cel.] πρὸς ἧπαρ

᾿ 526-527. [οὐ γὰρ ἐμὸν παλινάγρετον οὐδ᾽ ἀπατηλὸν οὐδ᾽ ἀτελεύτητον] εἰς τὸ τέχμωρ στίζουσιν οἱ πολλοὶ συνάπτοντες τοῖς ἄνω, ἔνιοι δὲ ἐφεξῆς ἀναγιγνώσκουσι στίζοντες εἰς τὸ «μέγιστον», καὶ ἀνάγνωσμα ποιοῦσιν οὐχ ᾿ Ομηρικὸν μὲν, ἀναγκαῖον δὲ, ἐπειδὴ τὸ ἐμόν κτητικόν ἐστιν, αἱ δὲ κτητικαὶ ἀντωνυμίαι μετὰ τῶν κτημάτων συνάπτονται. Cf À 2 p. 5

᾿5238. [ὀφρύσι] συνεκδοχικῶς καὶ ἀπὸ μέρους φησὶ τὴν κεφαλήν᾽ εὐθὺς γὰρ ἐπάγει, «αμβρόσιαι δ᾽ ἄρα----------------χρατὸς dr ἀθανάτοιο».

᾿ 532. [ἄλτο] τὸ ἄλτο ψιλοῦται᾽ τὸ γὰρ ἃ --------------- ψιλοῦται" πρὸς τὴν θάλασσαν δὲ κατήει, οὐ πρὸς τὸν παῖδα, ἵνα μὴ ὑπόνοιαν δοίη τῇ Ἥρᾳ. Cf BLT. Cf A, qui n’a que la note critique. 10

539. [αὐτίκα κερτομίοισι] γυναικεῖα ἀμφότερα, τό τε (ὑπονοῆσαι χαὶ τὸ μὴ ἐπισχεῖν τὸν χόλον. BLT 2p.

540. [δολομῆτα] τὰ εἰς ἧς βαρύτονα τῷ ἢ παραληγόμενα καὶ εἰς ἃ τὴν κλητικὴν ἔχοντα προπερισπᾶται᾽ ἀγκυλομῆτα δολομῆτα πεδῆτα" πλὴν τοῦ ἀκάκητα. Cf BLT. Cf A.

541. [ἀπὸ νόσφιν ἐόντα] συνήϑης ἡ φράσις ἀπὸ δοτικῆς εἰς αἰτιατι- 20 χὴν ἔρχεσϑαι, ὡς τὸ «σφῶϊν μὲν τ᾽ ἐπέοικε μετὰ πρώτοισιν ἐόντας» (1. IV, 341), εντὶ τοῦ ἐοῦσιν. ABLT 2e p.

A ; οἱ BLT moins les 4 derniers mots.

2. τὸ τέχμωρ Paris. 2556] τὸ τέλος. La glose ἃ remplacé le mot qu’elle expliquait, Même leçon dans l’Angel.