sur D 1. 25 ὡς ὅτε λέγει τὸν χρόνον ἀγχνλομήτην

36 CHANT il.

"id. ἀγκυλομήτης ὁ Κοόνος ἐκλήϑη ------------ ὡς φησι καὶ ἡ Δημὼ, ἢ ὁ ἐν τοῖς σχολιοῖς πράγμασιν εὐμήχανος. Jusqu'à Δημώ AD. La reste au commencement de D 2.

" 942. [Θερσίτης] Οἰνεὺς καὶ ἼΑγριος ----------- Δία. AD.

᾿ 245. [ἀλλ᾽ 6, τι οἱ εἴσαιτο γελοίϊον] ἀναφορικὸν τὸ «ὅτι». ᾿Αττικοὶ 5 δὲ γράφουσι γελοῖος. Cf Β p. Cf T

316. [ἔμμεναι] ᾿Αττικὸν τὸ «ἔμμεναι»" οἱ γὰρ ᾿Αττικοὶ τὰ εἰς var ἀπαῥέμφατα διὰ τοῦ μεναι προφέρουσιν, οἷον ϑεῖναι, ϑέμεναι, δοῦναι δόμεναι.

217. φολκὸς)] ὁ στραβὸς, οἷον φαολκός, ὁ τὰ pan εἱλχυσμένος. Cf. 10 BLT p.

220. «ζητεῖ τοι συνετὸς συνετὸν φίλον, ἄφρονα δ᾽ ἄφρων.» ABL p.

᾿ [ἔχϑιστος δ᾽ ᾿Α χιλῆι] ἰστέον ὅτι ὁ ᾿Αχιλλεὺς ------ ------ ἐνεχϑέν- 15 τῶν χαμαί, ἦλθον γὰρ καὶ αὗται συμμαχεῖν τοῖς Τρωσὶ perd τὸν Ἕκτορος ϑάνατον. Jusqu'à χαμαί, AD 2 p.

* 226. [πλεῖαι] οὐκ ἀπὸ τοῦ πλείων, dÂX ἀπὸ τοῦ πλεῖος, ἀφ᾽ οὗ παρ᾽ αὐτῷ᾽ « πλεῖοι μέλανος ϑανάτοιον (Od. ΧΙ. 99) καὶ τοῦτο.

[χαλκοῦ] τὸν χαλκὸν προετίμησεν, ἐπειδὴ τοῖς ἀρχαίοις σφόδρα τί- 20 mecs ἣν ὁ χαλκός. Résumé de D. Cf. L.

229. [ἢ ἔτι καὶ χρυσοῦ) τὸ «ἔτι» τὴν παράτασιν ζτῆς ἀπληστίας» τοῦ ᾿Αγαμέμνονος δηλοῖ. BLT.

230. [Ἰλίου νῖος ἄποινα] ἔξωϑεν τὸ «ὑπέρ», ἵν᾽ ἦ ὑπὲρ τοῦ υἱοῦ. Cf. D.

235. πέπονες] ποτὲ μὲν οἱ ἥδιστοι καὶ ϑαυμαστοί, ποτὲ δὲ οἱ dade- 95 νεῖς, ἀπὸ μεταφορᾶς τῶν ἀχμαίων πεπόνων, οἱ τῇ μὲν γεύσει εἰσὶν ἡδεῖς, τῇ δὲ ἀφῇ μαλακοὶ καὶ εὐένδοτοι. Cf. LDT'.

1. sur À 1. 22 βουλενόμενος. 1. 22-23 φησιν ἡσίοδος μῦϑος τοῦ μὲν γὰρ. 1. 24 ὃ omis. 1. 26 à ϑημώ.