‹ Traité des droits d'enregistrement, de timbre et d'hypothèques, et des contravventions a la loi du 25 ventose an 11Chapitre 2 sur 1503 · DU TRAITÉ · texte numérisé non relu

DU TRAITÉ

*CODICIS Lib. 4 , Tit. 66 , L. 3.

Cum dubilabatur uirum emphyteuta debeat cum domini voluntate, suas meliorationes, quœ græco vocabulo ««» rov^ua-r* dicunlur, alienare, veljusemphyteuticum in alium transferre, an ejus expectare consensum : sancitnus, siquidem cmpliyteuticum i’nstrumentum super hoc casu aliquas pactiones ha*beat, eas observari. Sin autem nullo modo hujusmodi pactio ÎDtcrposita est. vel forte instrnmentum emphyleuseosdeperditum est , minime liceçe emphyteuta sine consensu domini meliorationes suas aliis vendere , vel jus emphyieuticum transferre. Sed ne hac occasione accepta, domini minime concédant emphyteutas suos accipere pretia meliorationum quæ invenerunt, sed eos deludant , et ex hoc commodum empliyteutæ depereat ; disponimus allestationem domino iransmitti , et prædicere quantum pretium ab alio révéra accipi poiest.Kt

a LOIS DE L’ENREGISTREMENT,

si quidem dominus hoc darej maluerit , et tantam præstaffi quaulitalein quaniam ipse révéra emphyietita ab alio accipere polest ; ipsuin dominutn omni modo bæc comparare. Sio autem duorum mensiuin spaiium luerit emensum, et dominus hoc facere nolueritlicentiaemphyteutædetur, ubi noluerit, et sine consensu domini melioraliones suas vendere. His tamen personis , quæ non soient m emphyleuticis contraclibus velari, ad bujusmodi venire erupiionem, necessilatem autem habere dominos, si aliis melioratio secundum præfalum modum vendila sit , accipere emphyteutam ; Tel si jus emphyteulicum ad personas non probibitas, sed concessas et idoneas ad solvendum emphyteuticum canonem, transponere empbyteutam maluerit ; non contradicere , sed noTum emphyteutam in possessionem suscipere , non per conduclorem , vel per procuratorem, sed ipsos dominos per se, vel per lilteras suas, vel (si hoc non potuent, vel noluerit; per depositionem in bac quidem civitate apud virum clarissimummagistrum censuum, vel præseutibus tabulariisper alteslationem, in provinciis autem per præsides vel delensores celebrandam. Et ne avaritia tenti domiui , maguatn molem pecuniarum propter hoc efflagiiant(quod usque ad præsens tempus perpetrari cognovimus); non amplius eis liceat pro subscriptione sua vel dispositione , nisi quinquagesimam partem prœtit , vel æstimationis loci qui ad aliam personam transfertur, accipere. Si autem novumemphyteutam vel emplorem meliorationis suscipere minime dominus maluerit, et attestatione facta, intra duos menseshnc facere supersederit , licere emphyteutœ , etiam non consentientibus dominis, ad alios suurti jus, vel cmphytenmata transferre. Sin autem aliter fuerit versalus, quam nostra constitutio disposuit, jure emphyteutico cadat.

Celte disposition a été considérée par les fendilles, comme l’origine des droits de mutation entre-vifs ; il est ptutét k croire qne les mêmes circonstances ont produit naturellement les mêmes nsages. Quoi qu’il en soit, la jurisprudence sur le droit des transmissions emphytéotiques , a exercé uue grande influence sur rétablissement des principes en matière de droits seigneuriaux, et par suite offre souvent des raisons de décider en matière d’enregistrement. On doit consulter surtout sur ce point le Code du président Favre , titre Dtjure mphytevtico.

lots ANCIENNES.

Page 1